Szanowni Państwo – jeszcze raz bardzo dziękujemy Wszystkim Pracodawcom, którzy odpowiedzieliście na przesłaną przez Nas ankietę dot. zmiany art. 19 ustawy o rehabilitacji.

Biorąc pod uwagę Państwa wytyczne tj. Pracodawców OzN – przygotowaliśmy stanowisko, które w dniu dzisiejszym zostało przekazane do BON. Na ponad 100 Firm, które udzieliły odpowiedzi na zadane pytanie – tylko 12 firm udzieliło odpowiedzi pozytywnej.

Pozostali Pracodawcy wskazaliście, że nie popieracie rezygnacji z rocznego okresu wyczekiwania na nabycie prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego.

Zespół Sieradzka-PEFRON

Stanowisko
Federacji Przedsiębiorców Polskich i Sieradzka-PEFRON
w sprawie postulatu zniesienia rocznego okresu wyczekiwania na nabycie prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego dla osób z umiarkowanym lub znacznym stopniem niepełnosprawności

W związku z dezyderatem nr 188, skierowanym przez Komisję do Spraw Petycji Sejmu RP do Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie zmiany art. 19 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (PET.022.128.2025), a następnie przekazanym do zaopiniowania przez Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, Federacja Przedsiębiorców Polskich przedstawia następujące stanowisko.

Federacja Przedsiębiorców Polskich ze zrozumieniem odnosi się do intencji postulatu, jaką jest poprawa sytuacji pracowników z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności oraz wzmocnienie ich ochrony socjalnej. Cel ten ma istotny wymiar społeczny i zasługuje na należytą uwagę w procesie legislacyjnym. Jednocześnie FPP dostrzega, że proponowana zmiana może wywołać istotne skutki finansowe i organizacyjne po stronie pracodawców, które nie zostały w projekcie odpowiednio uwzględnione.

Proponowana zmiana polegająca na zniesieniu rocznego okresu wyczekiwania na nabycie prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego oznacza nałożenie na pracodawców dodatkowego, realnego kosztu zatrudnienia, bez jednoczesnego wskazania mechanizmu jego rekompensaty. Dodatkowe 10 dni urlopu w praktyce odpowiada około połowie miesięcznego wynagrodzenia pracownika. Oznacza to, że w pierwszym roku zatrudnienia pracodawca ponosi koszt rzędu ok. 50% miesięcznego wynagrodzenia (wraz z należnymi składkami), przy jednoczesnym braku świadczenia pracy w tym okresie.

W przypadku podmiotów zatrudniających większą liczbę osób z niepełnosprawnościami lub działających w sektorach o niskiej marży operacyjnej, koszt ten ma charakter istotny i może wpływać na płynność finansową przedsiębiorstw oraz kalkulację opłacalności zatrudnienia. W skrajnych przypadkach może to prowadzić do ograniczenia gotowości pracodawców do zatrudniania osób  z niepełnosprawnościami, co byłoby sprzeczne z deklarowanym celem projektowanej zmiany.

Należy podkreślić, że projektowana zmiana nie przewiduje zwiększenia kwot dofinansowania do wynagrodzeń osób  z niepełnosprawnościami ani wprowadzenia innego instrumentu kompensacyjnego, takiego jak refundacja kosztu dodatkowego urlopu czy ulga podatkowa. W praktyce oznacza to przeniesienie ciężaru finansowego realizacji celu o charakterze społecznym z budżetu państwa bezpośrednio na pracodawców.

Dodatkowo Federacja Przedsiębiorców Polskich informuje, że w dniu 24 lutego 2026 r. przeprowadzono ankietę wśród pracodawców, której celem było poznanie opinii środowiska przedsiębiorców na temat postulowanej zmiany art. 19 ustawy. Z udzielonych odpowiedzi wynika, że zdecydowana większość respondentów nie popiera rezygnacji z rocznego okresu wyczekiwania na nabycie prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego.

Pracodawcy wskazywali, że wprowadzenie proponowanej zmiany może skutkować w szczególności:

• zwiększeniem kosztów zatrudnienia,
• trudnościami organizacyjnymi, w tym w zakresie planowania pracy oraz zapewnienia zastępstw,
• poczuciem nierównego traktowania pozostałych pracowników, którzy nabywają dodatkowe uprawnienia urlopowe dopiero po spełnieniu określonych warunków stażowych.

Respondenci zwracali również uwagę na ryzyko wystąpienia nadużyć polegających na wykorzystaniu dodatkowego urlopu bezpośrednio po zatrudnieniu, a następnie szybkim rozwiązaniu stosunku pracy. W ich ocenie może to sprzyjać zwiększonej rotacji pracowników oraz osłabiać stabilność zatrudnienia i relacje lojalnościowe pomiędzy pracownikiem a pracodawcą. Podnoszono także, że przyznanie pełnego wymiaru dodatkowego urlopu od pierwszego dnia może mieć niekorzystny wpływ na zaangażowanie pracownika oraz skłonność do długofalowej współpracy z jednym pracodawcą.

W opinii pracodawców obowiązujące obecnie rozwiązanie, polegające na nabyciu prawa do dodatkowego urlopu po upływie roku od dnia zaliczenia do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności, pozostaje rozwiązaniem racjonalnym i spójnym z ogólnymi zasadami prawa pracy, zgodnie z którymi dodatkowe uprawnienia urlopowe są co do zasady powiązane z określonym stażem pracy.

Mając powyższe na uwadze, Federacja Przedsiębiorców Polskich stoi na stanowisku, że ewentualne zniesienie rocznego okresu wyczekiwania powinno być poprzedzone pogłębioną analizą skutków finansowych i organizacyjnych oraz konsultacjami społecznymi. W przypadku podjęcia decyzji o zmianie przepisów, konieczne jest jednoczesne wprowadzenie rozwiązań kompensujących dodatkowe obciążenia po stronie pracodawców, takich jak:

• refundacja kosztu dodatkowego urlopu ze środków publicznych,
• czasowe zwiększenie dofinansowania do wynagrodzeń osób z umiarkowanym i znacznym stopniem niepełnosprawności w pierwszym roku zatrudnienia,
• wprowadzenie ulg podatkowych lub składkowych,
• ewentualnie stopniowe nabywanie prawa do dodatkowego urlopu.

Federacja Przedsiębiorców Polskich deklaruje gotowość do dalszego dialogu oraz współpracy przy wypracowywaniu rozwiązań, które z jednej strony będą realnie wspierać aktywizację zawodową osób z niepełnosprawnościami, a z drugiej nie będą prowadziły do nieproporcjonalnego obciążenia pracodawców i osłabienia skłonności do ich zatrudniania.